Czym jest autyzm i jak często występuje

Pierwszym człowiekiem, który wprowadził do psychiatrii termin – autyzm był Eugen Bleuler. Terminem tym opisał osoby, które odwróciły się od świata zewnętrznego, mając swój własny świat wewnętrzny, przez co utraciły zainteresowanie rzeczywistością, przedmiotami czy osobami z zewnątrz. Autyzm ma zasadniczy wpływ na normalne procesy rozwojowe, ale także na procesy rozwoju kognitywnego co wpływa na:

  • Niemożność kształtowania osobowości w oparciu na samoświadomości, stosunkami   z innymi osobami oraz intencjonalności;
  • Problem z ekspresją i charakteryzowaniem emocji, a także kłopot w radzeniu sobie z własnym cierpieniem psychicznym;
  • Ograniczony lub zachwiany rozwój tożsamości oraz odczucia rzeczywistości. [1]

Jedne z pierwszych badań, dotyczących autyzmu, zostały przeprowadzone w połowie lat 60 dwudziestego wieku w Wielkiej Brytanii. Na ich podstawie stwierdzono zachorowalność na autyzm 4 na 10 000 osób. Wydane w latach 1966-2003 analizy 32 badań pokazują kilka ciekawych faktów:

  • Aktualnie autyzm dotyka 10 na 10 000 osób, gdzie u 30 % możemy zaobserwować prawidłowo rozwinięte funkcje poznawcze, natomiast  u 70% chorych pojawiają się opóźnienia rozwoju kognitywny  o różnym stopniu nasilenia: u 30% występuje opóźnienie lekkie bądź średnie, u 40% możemy zaobserwować bardzo duży deficyt rozwoju; z obserwacji naukowych wynika, że autyzm dotyka 4 razy częściej występuje u mężczyzn aniżeli kobiet, jednakże u kobiet możemy dostrzec cięższe postacie kliniczne;
  • Część badań, które opisywały zachorowalność na podstawie obrazów klinicznych kwalifikowanych do PDD-NOS, gdzie uzyskano wynik  15 chorych na 10 000 badanych. [1], [2]

Prawdopodobnie jedną z głównych przyczyn występowania autyzmu  są uszkodzenia neurologiczne, jednakże szczegółowo nie zostały one opisane. Najczęściej wymienianymi przyczynami występowania autyzmu są:

  • Urazy okołoporodowe;
  • Czynniki genetyczne (np. geny umieszczone na 11 chromosomie odpowiedzialne są za występowanie autyzmu u mężczyzn, natomiast geny na chromosomie 4 – u kobiet);
  • Mózgowe porażenie dziecięce;
  • Dysfunkcja centralnego układu nerwowego;
  • Intensywna antybiotykoterapia spowodowana groźną infekcja w wieku niemowlęcym;

Zwiększone ryzyko wystąpienia autyzmu, kiedy wiek ojca przekracza 40 lat. [3]

  1. Pilarski R.: „Wielka Encyklopedia Medyczna. Tom 2 Arc – Baz”. Wydawnictwo Agora, Warszawa, 2011
  2. Pisula E.: „Autyzm i przywiązanie”. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk, 200
  3. Pisula E.: „Małe dziecko z autyzmem”. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk, 2005

 

Jrosława Ł.

Artykuł jest częścią pracy licencjackiej udostępnioną w celach edukacyjnych. Kopiowanie i publikowanie zabronione.

Leave a reply

required