Szycie chirurgiczne

Podstawowymi narzędziami służącymi szyciu chirurgicznemu są: imadła, pincety chirurgiczne, nożyczki i pean.  Wybór metody szycia i materiału jakiego użyjemy zależy od głębokości rany i struktury która jest zszywana.

Najpierw przyjrzymy się rodzajom szwów i igieł. Igły dzielimy na  proste i zakrzywione, jednak w powszechnym użyciu spotyka się wyłącznie te drugie. Igłę umieszcza się w imadle  w ⅔ odległości od zaostrzonego końca. W zależności od przeznaczenia stanowią one większy lub mniejszy fragment okręgu (łuk). Igły dzielą się na : kłujące (przekrój o kształcie okręgu), tnące (przekrój o kształcie trójkąta), tapercut (o cechach kłująco-tnących), trokar (szeroki koniec kłujący i trzon tnący; służące do szycia twardych tkanek). Obecnie używa się igieł atraumatycznych czyli takich w których igła jest zintegrowana ze szwem, dzięki temu nie dochodzi do dodatkowego uszkodzenia tkanki spowodowanego końcówką igły. Wielkość igły możemy dowolnie dobierać w stosunku do wielkości rany. Na rynku dostępna jest spora rozmiarówka od igieł okulistycznych ok 9 mm do ortopedycznych 65 mm.

Szwy dzielimy na wchłanialne i niewchłanialne. Szwy niewchłanialne – nie wchłaniają się, stosuje się je do ran które mają dłuższy proces gojenie i wymagają zbliżenia brzegów rany ( skóra, zespolenia naczyniowe ). Szwy niewchłanialne  jeśli nie są usunięte, po pewnym czasie rozpadają się/kruszą na mniejsze kawałki, tracąc swoją funkcje. Szwy wchłanialne jak wskazują nazwa, ulegają rozpuszczeniu i wchłonięciu, stosuje się je tam gdzie proces gojenia przebiega szybko ( mięśnie, ścięgna, otrzewna ). Dodatkowo możemy je podzielić na 3 grupy: o krótkim, średnim i długim okresie utrzymania napięcia w tkankach.

podział igieł

http://www.struna.edu.pl/pub/user/4979/projects/656/kurs_szycia.pdf

O krótkim okresie zdolności utrzymania swego napięcia w tkankach

CATGUT (Softcat – B, Softgut – D&G, Plain catgut – E, Catgut super – mth, Catgut plain – S, Surgigut plain – USSC) – jest to materiał naturalny o jedynie kilkunastodniowej zdolności utrzymywania swego napięcia w tkankach. Stosowany jest w celu krótkotrwałego zbliżania tkanek głębszych i tkanki podskórnej, z reguły przy braku napięcia brzegów rany oraz jako materiał na podwiązki. Obecnie wycofywany z użycia.

POLIGLACTIN 910 o małej masie cząsteczkowej (Vicryl rapide – E) jest syntetyczną plecionką nie wywołującą praktycznie żadnego odczynu tkankowego. Wytrzymałość na napięcie utrzymuje przez około 12 dni i pod tym względem porównywalny jest z catgutem, lecz jego pierwotna wytrzymałość na rozciąganie (przy tej samej grubości nici) jest dwukrotnie większa. Zastosowanie ma podobne do catgutu.

GLYKOMER 631 (Biosyn – USSC) – jednowłóknowy trójskadnikowy szew wchłanialny. Utrzymuje swe napięcie w tkankach przez okres około 2 tygodni, rozkłada się również na drodze hydrolizy.

O średnim okresie zdolności utrzymania swego napięcia w tkankach:

POLIGLECAPRONE (Monocryl – E) – jednowłóknowy syntetyczny szew wchłanialny o średnim, 21 dniowym (postać niebarwiona) i 28 dniowym (postać barwiona) okresie utrzymywania napięcia w tkankach. Rozkłada się stopniowo na drodze hydrolizy.

CATGUT CHROMOWANY (Softcat chromic – B, Softgut chromic – D&G, Chromic catgut – S, Surgigut chromic – USSC) – utrzymuje swe napięcie dłużej, przez około 28 dni. Używany jest przede wszystkim do zbliżania tkanki podskórnej. Obecnie wycofywany z użycia.

POLYGLYCOLIC ACID (Dexon – P, Dexon – D&G) – jest syntetyczną plecionką, czas wchłaniania Dexonu to 60-90 dni, podtrzymywanie Dexonu 65% po 2 tygodniach, 35% po 3 tygodniach. Porównywalny jest więc on z catgutem chromowanym, lecz jego wyjściowa wytrzymałość na rozciąganie jest ponad dwukrotnie większa. Służy do zbliżania większości tkanek będących nawet pod miernym napięciem.

POLYGLACTIN 910 o dużej masie cząsteczkowej (Coated Vicryl – E) – jest syntetyczna plecionką, czas wchłaniania Vicrylu to 56-70 dni, podtrzymywanie Vicrylu 75% po 2 tygodniach, 50% po 3 tygodniach.

LACTOMER 9-1 (Polysorb – USCC) – ma właściwości i zastosowanie podobne do Dexonu i Coated Vicrylu i jest szwem pleciony

O długim okresie zdolności utrzymania swego napięcia w tkankach:

POLYDOXANONE (PDS – E) – jest jednowłóknowym materiałem syntetycznym o długim, sięgającym 2 miesięcy okresie utrzymywania swego napięcia w tkankach. Używany jest wszędzie tam, gdzie konieczne jest czasowe, lecz długotrwałe zbliżenie tkanek. Ze względu na swa bezodczynowość oraz łatwość zakładania szwów i wiązania węzłów stosowany jest również do szycia skóry.

POLYGLYCONATE (Maxon – D&G) ma postać, właściwości oraz zastosowanie kliniczne zbliżone do PDS, jest także monofilamentem.

Szwy niewchłanialne dzielimy na: naturalne ( len,jedwab) syntetyczne wielowłóknowe i syntetyczne jednowłóknowe

Syntetyczne wielowłóknowe:

POLIESTRY – produkowane są w formie zwykłej plecionki (Estafil – P, Dagrofil – B, Dacron – D&G, Mersilene – E, Sutulene – S) lub pokrywane są dodatkową warstwą ułatwiającą poślizg podczas szycia i (lub) zmniejszają odczyn tkankowy (Synthofil – B, Ticron – D&G, Ethibond – E, Medtek – mth, Surgibond – S, Surgidac – USSC).

POLIAMIDY – (Amfil – P, Supramid – B, Surgilon – D&G, Nurolon – E, Supramid – mth, Supramid – S, Bralon – USSC).

Syntetyczne jednowłóknowe:

POLIESTRY (Miralene – B, Novafil – D&G, Mersilene – E).

POLIAMIDY (Amifil M – P, Dafilon – B, Dermalon – D&G, Ethilon – E, Medalon – mth, Nylon – mth, Surgidek – S, Monosof – USSC).

POLIPROPYLENY (Surgilene – D&G, Prolene – E, Cardiolene – mth, Prodek – S, Surgipro – USSC).

AMIFIL M może być stosowany wszędzie tam, gdzie stosuje się szwy i podwiązki niewchłanialne, we wszystkich zabiegach chirurgicznych wymagających stosowania nici o dużej wytrzymałości na czas gojenia rany. W szczególności do szycia powięzi i skóry, także jako szew zabezpieczający „przez wszystkie warstwy”.

Podstawy szycia.  Igłę zapinamy na imadle, wkłuwamy prostopadle do powierzchni skóry, po ukazaniu się po przeciwnej stronie przeciągamy ją pincetą. Igła powinna być wkłuwana i wykłuwana w taj samej odległości od rany. Dzięki temu, tkanka będzie się łatwiej adaptować. Szew służy do zbliżania brzegów rany, dlatego nie dociągamy pierwszego węzła a dopiero drugi. Dzięki temu nie dochodzi do martwicy tkanki. Rany powinny być zamykane wielowarstwowo. Skórę zszywamy unikając zbytnich napięć tkanki, co może powodować niezamykanie się rany i martwicę.

Rodzaje szwów. 

Szew węzełkowy zwykły– służy do zbliżania tkanek będących pod pewnym napięciem do skóry. Węzełki powinny być po jednej stronie. Jest to szew najczęściej używany w chirurgii. Przy zawiązywaniu szwu, należy nieco wywinąć brzegi rany, w czasie gojenia, obrzęk zniknie i powstanie estetyczna, płaska blizna.

szew węzełkowy

szew węzełkowy

Szew materacowy– igłę wkłuwa się w bliższym brzegu rany a wykłuwa w dalszym, w odległości ok 1 cm. wkłuwa się ponownie by wykłóć ją symetryczni po stronie przeciwnej. Służy do zespoleń: mięśni, powięzi. Odmianą tego szwu jest szew materacowy częściowo pogrążony pionowy lub poziomy i materacowy pionowy.

szew materacowy poziomy

szew materacowy poziomy

szew materacowy

szew materacowy

Szew daleki-bliski-bliski-daleki. Igłę wkłuwamy tuż przy dalszym brzegu rany, wykłuwany po stronie bliższej w odległości 1cm, następnie wkłuwamy się po stronie dalszej, ok 1 cm od brzegu i wykłuwa się tuż przy brzegu bliższym.

szew daleki-bliski, bliski-daleki

szew daleki-bliski, bliski-daleki

Szew na okrętkę. Igłę przekłuwa się oba brzegi rany prostopadłej w osi, w wyniku czego odcinki znajdujące się na zewnątrz przebiegają ukośnie. Jest to tzw. szew ciągły. Węzły zawiązuje się na początku szycia a resztę nitki prowadzi, kończąc z drugiej strony rany również węzłem.

szew na okrętke

szew na okrętke

Szew wgłębiający. Wkłucie w pewniej odległości od brzegu rany, wykłucie tuż przy brzegu po tej samej stronie, kolejne wkłucie tuż przy brzegu rany po stronie przeciwnej i wykłucie w pewnej odległości od niego.Zastosowanie w szyciu błon surowiczych.

szew wgłąbiający

szew wgłąbiający

Szew Zetka. Igłę wkłuwa się ok 1 cm. od dalszego brzegu rany, prowadzi się ją tkankach pod kątem 45st. i wykłuwa się po stronie bliższej w tej samej odległości od brzegu. Następnie wkłuwa się po stronie przeciwnej tak aby nić układała się prostopadle do rany, następnie prowadzi się ja w tkankach pod kątem 45st. w stronę pierwszego wkłucia i wykłuwa po stronie bliższej. Tą techniką szyje się skórę i błony surowicze.

szew "zatka"

szew „zatka”

Szew śródskórny. Zakłada się jak typowy węzełkowy, następnie wkłuwa się w pobliżu szwu skórnego i wykłuwa wewnątrz rany tuż przy biegunie. Igła prowadzona jest jak w szwie materacowym, ale nić przebiega pozioma pod powierzchnia skóry. Szew daje bardzo dobre efekty kosmetyczne. Blizna jest niewielka i ładna. Po wygojeniu rany, węzełek sam odpada, ale można go także usunąć jak przy szwach na powierzchni skóry.

szew śródskórny

szew śródskórny

 

Usuwanie szwów. Szwy usuwamy w zależności do miejsca założenia. Dość szybko ok 4dnia usuwa się szwy na twarzy. Najdłużej zostają szwy na tułowiu i kończynach. Tutaj czas gojenia jest dłuższy i szwy usuwa się w 10-14 dniu. Szwy są zdejmowane  na sali opatrunkowej. Zakładamy rękawiczki, podnosząc  pincetą koniec szwu, przecinamy go ostrzem. Przecięty szew wyciągamy. Zakładamy jałowy opatrunek.

 

 

 

W artykule wykorzystana materiały z :

1. http://www.echirurgia.pl/technika/nici.htm

2. http://www.struna.edu.pl/pub/user/4979/projects/656/kurs_szycia.pdf

Leave a reply

required