Pielęgniarstwo w Wielkiej Brytanii

Kurs pielęgniarstwa na uniwersytecie angielskim trwa 3 lata, i kończy się tytułem Bachelor Degree, który jest odpowiednikiem polskiego tytułu licencjata. W Wielkiej Brytanii pielęgniarstwo dzieli się na trzy specjalistyczne grupy, które studiuje się oddzielnie: pielęgniarstwo ogólne, pielęgniarstwo pediatryczne i pielęgniarstwo psychiatryczne. Część uniwersytetów prowadzi czwartą specjalizacje: pielęgniarstwo z ludźmi umysłowo niesprawnymi. Specjalizacje dają możliwość wyboru już na początku kariery, w jakiej gałęzi pielęgniarstw chce się pracować, gdy ktoś chce pracować w medycynie psychiatrycznej wybiera ten kierunek studiów, gdy ktoś chce tylko pracować z dziećmi wybiera pielęgniarstwo pediatryczne. Wszystkie grupy studiują przez 3 lata. Osobnym kierunkiem studiów, tak jak w Polsce jest położnictwo. Żeby dostać się na studia potrzeba kwalifikacji ze szkoły średniej, szkolnictwo w Wielkiej Brytanii jest podwodne do tego z Polski, kandydaci musza zdać następujące egzaminy: w wielu 14-16lat zdaja egzaminy z 5 przedmiotów, minimum na ocenę dostateczną, jeden z przedmiotów musi być tzw. przedmiotem ścisłym. Do tego dwa egzaminy maturalne na ocenę bardzo dobrą. Praktykowane jest także przeprowadzanie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami na studentów. W Wielkiej Brytanii popularne jest podejmowanie studiów w wieku dojrzalszym, normą jest, gdy studenci są po 40 roku życia.

Program studiów podzielony jest w równych częściach miedzy naukę na uniwersytecie i praktyki w szpitalach, przychodniach albo w środowisku. Pielęgniarstwo środowiskowe jest szeroko rozpropagowaną i jedną z podstawowych metod opieki nad pacjentem. Pielęgniarki odwiedzają pacjentów w domach, podają zastrzyki, lekarstwa i sprawują kontrole nad ich stanem. W Polsce ta gałąź pielęgniarstwa w porównaniu z W.B nie jest tak rozpowszechniona i rozwinięta.

Studenci odbywają 3-4 praktyki rocznie, zaczynając od 2 roku studiów. Praktyki trwają 4- 6 tygodni i obejmują główne dziedziny medycyny. W przypadku pielęgniarstwa psychiatrycznego praktyki odbywają się tylko na oddziałach psychiatrycznych. Podczas praktyk każdy student ma wyznaczonego mentora, którego obserwuje i z którym pracuje, przyjęty jest model 1+1 ( jeden student + jeden nauczyciel). Student wykonuje wszystkie czynności pod nadzorem opiekuna a na koniec jest oceniany ( stosuje się skale procentową %). Żeby zaliczyć trzeba zdobyć więcej niż 40% w swojej ocenie. Kryteria brane pod uwagę to wiedza, komunikacja z pacjentami, komunikacja z personelem, punktualność, postawa do pracy.

Studia kończą się obroną pracy licencjackiej. Żeby zacząć pracę w zawodzie trzeba zarejestrować się w Izbie Pielęgniarskiej, gdzie sprawdzany jest dyplom i nadawany numer PIN ( prawo wykonywanie zawodu). Rejestracja jest odnawiana co 2 lata i jest odpłatna, składkę przeznaczona się na rozwój pielęgniarstwa. Bez aktualnej rejestracji w Izbie, pielęgniarka nie może wykonywać zawodu. Przerwy w wykonywaniu zawodu są kontrolowane przez Izby i jeśli trwają dłużej nic 2 lata pielęgniarka zostaje wysłana na kurs wznawiający, pozwala to uniknąć błędów i podążać za rozwojem medycyny.

Pierwsza praca to tytuł młodszej (junior) pielęgniarki, która musi pracować prze 2 lata, żeby się ubiegać o awans na starsza (senior) pielęgniarkę. Starsza pielęgniarka po upływie 2 lat może ubiegać się o tytuł managera oddziału, którego w Polsce odpowiednikiem jest stanowisko oddziałowej albo naczelnej pielęgniarki. Pielęgniarki są wspomagane zawodowo przez pracodawców. Organizują i opłacają oni szeroki wachlarz kursów dokształcających, dzięki którym pielęgniarki stal mogę podnosić swoje kwalifikacje.

Kolejnym krokiem w rozwoju pielęgniarki w W.B może być podjęcie studiów magisterskich. Choć studia licencjacie oferuje prawie każda uczelnia to magisterskie, tylko wybrane. Zdobycie tytułu magistra trwa 2 lata, ale nie daje dodatkowych uprawnień, ani nie zapewnia awansu. Dlatego rzadko się zdarza, by pielęgniarki rozwijały karierę w tym kierunku. Nie tylko pielęgniarki są tu poszkodowane, także fizjoterapeuci, terapeuci zajęciowych czy ratownicy medyczni z wykształceniem mgr. nie mają dodatkowych uprawnień. Ciekawostką jest, że część uniwersytetów płaci studentom za studiowanie! Wszyscy Studenci otrzymują £500 miesięcznie. Jest to rządowa strategia, aby zachęcić młodych ludzi  do tego kierunku. W W.B nie jest to popularny zawód a tamtejsza służba zdrowia boryka się z deficytem personelu z tym wykształceniem. Drugą ciekawostką, są studia pielęgniarskie w trybie 5 letnim, są to studia licencjackie odpowiadające 3 letnim, ale tok nauczania rozłożony jest na 5 lat. Wybierają je najczęściej ludzie, którzy już gdzieś pracują albo mają rodzinne i ciężko byłoby im całkowicie poświecić się studiowaniu w okresie 3 lat. Wielka Brytania, proponuje swoim studentom i pracownikom wiele ułatwień. Niewątpliwym plusem jest to, że istnieje hierarchia i stopniowanie w zawodzie. Co nie tylko motywuje nowicjuszy, ale sprawia, że osoby dłużej pracujące wciąż mogą się rozwijać.

Monika Kubal

2 comments on “Pielęgniarstwo w Wielkiej Brytanii

  1. Ania

    Witam serdecznie 😉
    Chciałabym dowiedzieć się więcej o możliwości studiowania pielęgniarstwa w Wielkiej Brytanii na moim przykładzie. Ukończyłam liceum medyczne 20 lat temu, pracowałam w sumie 5 lat w tym zawodzie ale od około 11 lat nie mam z tym zawodem styczności. Chciałbym wrócić do tego zawodu. Rozważam studiowanie tutaj w UK. Prawdopodobnie będę musiała od początku zacząć nauke, być może zrobić studia 3 letnie. Nie wiem jakie wymogi muszę spełnić aby zostać studentem pielęgniarstwa tutaj w UK? Czy ktoś mógłby pomóc mi w tym temacie? Może ktoś zna kogoś kto przeszedł taką drogę?
    Pozdrawiam serdecznie,
    Ania

Leave a reply

required